Bütün bu ilmi araştırmalar sonunda şimdilik ulaşılabilen veya incelenme imkanı bulunan yerlerde hayat bulunduğu tespit edilememiştir. Ancak buna rağmen insanoğlu hemen “uzayda hayat yoktur” demiyor ve diyemiyor. Çünkü şu dünyamız, bize kainattaki her şeyin, hayata hizmet ettiğini ve mevcudatın hayat için yaratılmış olduğunu gösteriyor. Demek hilkatin en önemli neticesi hayattır. Öyle ise hayatın, kainatın her tarafında görülmesi gerektir.

Gerçekten de, içtiğimiz suda, soluduğumuz havada, bir avuç toprakta, yerin altında ve üstünde her yerde bir tür hayat sahibi mahlukat olan gözle görülmeyecek kadar küçük, ancak mikroskopla görülebilen sayısız bakteriler bulunduğunu bu gün bilim bize söylüyor. Hatta bu küçük bakteriler, kendileri hayat sahibi oldukları gibi, dünyadaki bütün mahlukatın da hayat bulmasına ve hayatlarının devamına hizmet ediyorlar.

Şu muazzam kainatı hikmetle yaratan Allah, üzerinde bulunduğumuz şu yer kürenin her tarafını hayattar varlıklarla doldurup her şeyi hayata hizmetkar yapmakla, hayata ne kadar önem ve değer verdiğini göstermektedir. Hiç bir şeyi abes ve lüzumsuz yaratmayan Allah, sonsuz genişlik ve büyüklükte yarattığı uzaydaki sayısız yıldız ve gezegenleri elbette hayatsız ve başıboş bırakmamıştır.

Madem hakikat budur, o halde bu gün için ulaşılabilen Ay ve Merih’te hayat bulunduğunu niçin tespit edemiyoruz?

Çünkü biz hayat olarak, sadece yerküremizde görebildiğimiz ve tespit edebildiğimiz türde bir hayat emaresi ve delillerini arıyoruz. Başka türlü hayat sahibi mahluk olabileceğini düşünmüyoruz. Gerçektende Yüce Yaratıcının bize hayatımızı devam ettirebilmemiz için bahşettiği duyu organlarımızın kabiliyeti çok sınırlı, halbuki Yüce Yaratıcı’nın yaratması, kudreti ve hikmeti, sınırsız ve sonsuzdur.

Allah’ın yeryüzünde yarattığı mahlukata baktığımızda, ne kadar çok sayıda ve değişik şekilde varlık yaratmış olduğunu, her birini ayrı bir şekil, ölçü ve biçimde yarattığını, her birinin yaratılış tarzı, yaşam şekli ve yerinin ne kadar farklı olduğunu görüyoruz. Suda yaşayan canlılar için, bizim bulunduğumuz ortam öldürücü ve yaşanmaz bir yer, karada yaşayanlar içinse, su öyle. Ya toprağın metrelerce, hatta kilometrelerce altında yaşayanlara ne demeli!

Demek ki Allah, her yaratığına uygun bir yaşam tarzı, mekanı ve ona göre cihazat vermiş. Öyleyse yerküre dışındaki diğer gezegenler, yıldızlar, güneşler ve galaksilerde, hatta uzay boşluğunda bile, oralara uygun bir vücut ve hayata sahip varlıklar olabilir ve olmalıdır.

Kaynaklar: Sorularla Risale

Şems suresi Mekke döneminde inmiştir. 15 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki “eş-Şems” kelimesinden almıştır. Şems ise güneş demektir.

Şems suresi 99:1 ayeti : Güneşe ve onun aydınlığına andolsun

Sûre iki bölümden oluşmaktadır. Onuncu âyete kadar süren birici bölümde Allah, kâinattaki bir takım olaylara kasem ederek, kendi varlığı için birer delil olan bu muazzam olayları insanoğlu, belki düşünür ve Rabbinin azametini idrak eder diye sergiliyor. Allah birbirine zıt olan varlıkları bir arada zikrederek, bunlar kesin hatlarla birbirinden nasıl farklıysa, iyilik ve kötülüğün de öylece birbirinden farklı olduğunu gözler önüne seriyor. Ayrıca, iyilik ve kötülük etme eğilimlerinin insan fıtratına Allah tarafından yerleştirilmiş olduğu ve insanın bu eğilimlerinden hangisini güçlendirmeye çalışırsa, ona göre muamele göreceği gerçeği vurgulanıyor.

Şems suresi 91:2 ayeti açıklaması için buraya tıklayınız

Venüs ve Mars, sıralama bakımından Dünya’ya en yakın iki gezegenin isimleridir. Kuran’da bu gezegenlerin günümüzdeki isimlerini oluşturan harfler, kendi çevrelerindeki dönüş sürelerine işaret edercesine dizilmişlerdir. 

Kuran’da Venüs kelimesini oluşturan harfler (Arapça’da Vav-Elif-Nun-Elif-Sin) Kuran’da ilk olarak Enfal suresinin 72. ayetinde yan yana gelmektedir. Bir sonraki Venüs harfleri ise, Hud suresinin 3. ayetinde yan yana gelmektedir. Bu iki yerin arasında toplam 243 ayet geçmektedir. Uzay’da Venüs’ün kendi çevresindeki dolanım süresi de tam 243 gün sürer; yani 243 gün bitince dönüşünü tekrarlar. Kuran’da da, ilk Venüs harflerinden 243 ayet sonra bu harfler yeniden tekrarlanmaktadır. 

Aynı şekilde, bu harf dizilimi Mars için de geçerlisir. Mars kelimesini oluşturan harfler (Arapça’da Mim-Elif-Ra-Sin) Kuran’da ilk olarak Mü’minun suresinin 44. ayetinde yan yana gelmektedir. Bir sonraki Mars harfleri ise yine Mü’minun suresinin 45. ayetinde yan yana gelmektedir. Yani hemen 1 ayet sonra tekrar geçmektedir. Aynı şekilde Mars’ın kendi çevresindeki dolanım süresi de sadece 1 gün sürer.

Venüs kelimesini oluşturan harfler Enfal Suresi’nin 72. ayetinde sağdan sola doğru yan yana gelmektedir.

Venüs kelimesini oluşturan harfler, Hud Suresi’nin 3. ayetinde sağdan sola doğru yan yana gelmektedir.

Mars kelimesini oluşturan harfler, Mü’minun Suresi’nin 44. ayetinde sağdan sola doğru yan yana gelmektedir.

Mars kelimesini oluşturan harfler, Mü’minun Suresi’nin 45. ayetinde sağdan sola doğru yan yana gelmektedir.

Mars ve Venüs gezegenlerinin dolanım süreleri modern astronomiye ait bilgilerdir. Bu gezegenlerin kendi çevrelerindeki dönüş süreleri astronomlar tarafından, Kuran’dan yüzyıllar sonra keşfedilmiştir. Diğer taraftan modern astronomide kullanılan Mars ve Venüs gezegenlerinin isimleri, Arapça’da sırasıyla Merih ve Zuhra olarak yer almaktadır. Kuran’ın indirildiği dönemde farklı toplumlar, bu gezegenler için farklı isimler kullanmaktalardı. Dolayısıyla Mars ve Venüs isimlerinin Kuran’da gizli bir şekilde yer alması da mucize niteliğindedir. 

Kuran’da yer alan bu olağanüstü dizilimler, Kuran’ın Yüce Rabbimiz’in vahyi olduğunu bir kez daha tasdik etmektedir. Secde Suresi’nde Rabbimiz şöyle buyurmaktadır:

Kendisinde şüphe olmayan bu Kitab’ın indirilişi alemlerin Rabbi tarafındandır. Yoksa onlar: “Bunu uydurdu” mu diyorlar? Hayır; o, Rabbinden olan bir haktır; senden önce kendilerine bir uyarıcı gelmemiş bir kavmi uyarman için (onu sana indirdik). Umulur ki hidayet bulurlar. (Secde Suresi, 2-3)

Atmosfer olarak isimlendirilen ve yerküreyi çevreleyen gaz tabakası, temel olarak %78 azot, %21 oksijen, %0.9 argon ve ayrıca karbondioksit gazlarından oluşmaktadır. Miktarları her yerde eşit derecede dağılmış olan bu gazlar ile birlikte yoğunlukları, bulundukları bölgeye ve zamana göre değişen karbonmonoksit, kükürtdioksit, ozon ve su buharı da atmosferde mevcuttur. Büyük bir kısmı yerden itibaren 30-80 km yükseklikleri arasında bulunan ve bir tabaka meydana getiren ozon, güneşten gelen ve canlılar için zararlı olan mor ötesi ışınları zararsız hale getirmektedir. Sağladığı bu fayda ile ozon, yeryüzündeki hayat ve atmosfer fonksiyonları açısından büyük bir önem taşımaktadır. Atmosferdeki bu elementlerin yeryüzündeki hayatı tanzim edecek ve devam ettirecek şekilde düzenlenmiş olması, uzay boşluğunda atmosferin bir benzerinin daha bulunmaması açısından en önemli özelliktir; ve benzersizliğin en güzel bir şekilde müşâhede edildiği bu özellik, Cenab-ı Allah’ın (cc) insanlığa olan lüftunun en büyük tecellilerinden biridir.

Karbon, hayatın devamı için gerekli temel elementlerden biridir ve başlıca kaynağı karbondioksittir (CO2). Karbondioksit, atmosferde gaz halinde, suda ise çözünmüş olarak bulunur. Yerkabuğundaki kömür, tabiî gaz ve petrol gibi fosilleşmiş yakıtların yanı sıra kireçtaşı ve mercan da karbon depoları vazifesi görmektedir. Karbon, bu yakıtların yakılması sonucu havanın oksijeni ile birleşip CO2 meydana getirerek atmosferde büyük hacimler halinde seyreder. Bu sırada bir kısım CO2, okyanus sularına geçer ve karbonatlar oluşur. Karbondioksit, bitkilerin yapraklarında gerçekleşen fotosentez olayında, su ve ışığın tesiriyle karbonhidratlara dönüştürülmektedir. Bununla birlikte saf halde veya büyük oranda bulunduğu zaman, canlı varlıklar için hayâtî bir tehlike taşımaktadır. Atmosferdeki dağılımıyla güneş ışınlarının hayat için gerekli miktarda alınması ve buna uygun atmosfer şartlarının hazırlanmasında büyük rol oynar. Fazla miktarda olduğu zaman ise tam aksi bir tesir yapar ve sera hâdisesini (yeryüzünün ısınması) meydana getirir. Bu haliyle karbondioksit, atmosfer meydanında bir nefer gibidir; İlâhî hikmet gereği bazen sükûneti bozar, dehşet saçar, bazen ataleti kırar, canlıların neşv ü nemasına koşar.

Dünyadaki CO2 miktarındaki artış ile oksijen azalması birbirine paralel olarak gerçekleşmektedir. Artan CO2′in okyanusa geçen kısmı ve bitki örtüsü tarafından alınan miktarı araştırmacılar tarafından hesaplanmaktadır. Uzun süredir bilim adamlarını meşgul eden bu esrarengiz durumun aydınlatılması yeryüzüne ait bitki ve toprak humusunda depolanmış karbon stoğundaki değişme oranının bilinmesine bağlıdır.

Keeling ve Shertz’in son zamanlarda geliştirdiği bir metod, CO2 miktarındaki değişimler ve sera olayı ile sıkı olan karbon devr-i daimi gibi karmaşık durumların çözülmesinde de kullanılmaktadır. Araştırmacılar bu metotta azot içinde milyonda beşe kadar oksijen oranını ölçmek için kuru havadaki ışığın kırılma indeksi prensibine dayanan bir teknik kullanmaktadırlar. Atmosferdeki azot miktarının aynı kaldığı farzedilmek suretiyle oksijenin kısmî basıncındaki mikroatmosfer değişimleri bu usûlle tespit edilebilmektedir. Aşağıdaki iki hâdise, bu yeni tekniğin başlıca inceleme konusudur:

a) Fosil yakıtların (kömür, petrol ve tabiî gaz) yanması ve ormanların tahribi sebebiyle atmosfer oksijeninin miktarında meydana gelen azalma.

b) Denizlerdeki bitki türlerine ait üreme oranında mevsim boyu görülen değişmeler.

Buradan anlaşıldığı gibi tabiatın tahribatı söz konusu olmakta ve karşımıza yine insan faktörü çıkmaktadır. İnsan bu konuda da fıtrî kanunlara uyum sağlayamamakta ve kötü sonucu yine kendisi hazırlamaktadır.

Bu konular üzerinde sürdürülen yoğun çalışmalar sırasında elde edilen bilgilere göre atmosfere nazaran okyanusun 60 kat daha fazla karbon ihtiva ettiği fakat yeryüzü oksijeninin yalnızca çok azının okyanusta bulunduğu tespit edilmiştir. Böylece atmosfere ait CO2 miktarındaki değişmelerin düzenlenmesinde okyanus güçlü bir rol oynamakta, ancak atmosferdeki oksijen miktarı üzerinde çok az tesir yapmaktadır. Fosil yakıtlarının yanmasında kullanılan oksijen miktarı ile atmosferde azalan oksijen arasında tam bir doğru orantının bulunduğu ortaya konulmuştur. Sonunda, biyosferde (yeryüzündeki bitki ve hayvan toplulukları) üretilen ve tüketilen oksijen miktarlarından birisinin hesaplanmasının kâfi geldiği anlaşılmıştır. Orman tahribi ve tarım çalışmalarıyla meydana gelen karbon kayıpları, İhsan-ı İlâhî ‘nin bir tecellîsi olarak global yeşillendirme vasıtasıyla telâfi edilmektedir. Fosil yakıtlarının yakılmasıyla açığa çıkan bütün CO2′i okyanus fotosentez yoluyla çekmektedir. Bu, her sene için yaklaşık 3 milyar ton karbon demektir. Bununla birlikte okyanusun kesin bir karbon kaynağı olup olmadığını ortaya çıkarmak için sağlam bilgilere ihtiyaç vardır.

Araştırmacılar karbon devr-i daiminin mahiyetini çözmek için geniş kapsamlı çalışmalara devam etmektedir. Bu çözüme ulaşıldığında tabiî dengenin korunmasına yönelik tedbirler alınabilecektir. Fakat asıl tedbir, sonsuz lütf u kerem sahibi Rabbimizin nimetlerinin israf edilmeden yaratılış maksadı istikametinde kullanılmasında gösterilen itina olacaktır.

SIZINTI DERGİSİ

قَالَ رَسُولُ اللَّه صلى الله عليه و سلم سِتَّةُ اَشْيَاءَ هُنَّ غَرِيبَةٌ فِى سِتَّةِ مَوَاضِعَ اَلْمَسِجْدُ غَرِيبٌ فِيمَا بَيْنَ قَوْمٍ لاَ يُصَلُّونَ فِيهِ وَالْمُصَحَفُ غَرِيبٌ فِى مَنْزِلِ قَوْمٍ لاَ يَقْرَؤُنَ فِيهِ وَالْقُرْآنُ غَرِيبٌ فِى جَوْفِ الْفَاسِقِ وَالْمَرْأَةُ الْمُسْلِمَةُ الصَّالِحَتُ  غَرِيبَةٌ فِى يَدِ رَجُلٍ ظَالِمٍ سَيِّئِ الْخُلُقِ وَالرَّجُلُ الْمُسْلِمُ الصَّالِحُ  غَرِيبٌ فِى يَدِ امْرَأَةٍ رَدِيَّةٍ سَيِّئَةِ الْخُلُقِ وَ الْعَالِمُ غَرِيبٌ بَيْنَ قَوْمٍ لاَ يَسْمَعُونَ اِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم اِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لاَ يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ نَظَرَ الرَّحْمَةِ

Allah’ın Resulü (sav) şöyle buyurdu:Altı şey, altı yerde gariptir.

1- Mescid, kendisinde namaz kılmayan kavmin arasında gariptir.

2- Mushaf, okunmayan evde gariptir.

3- Kuran, fasık kişinin kalbinde gariptir.

4- Müslüman ve salih bir kadın, zalim ve kötü huylu bir erkeğin elinde gariptir.

5- Müslüman ve salih bir erkek, söz dinlemeyen ve kötü huylu bir kadının elinde gariptir.

6- Âlim, kendisini dinlemeyen bir kavmin arasında gariptir.

Allah-u Teâlâ, onları garip bırakanlara kıyamet gününde rahmet nazarıyla bakmaz.

Bu hadis- şerif, kıyamet günü Allah’ın rahmetinden mahrum kalarak garip olacak insanlardan bahsetmektedir. O halde bu hadise son derece dikkat kesilmeli ve ahirette garip kalmanın sebebini öğrenerek, o sebebi hemen terk etmeliyiz. Evet, ceza, amelin cinsindendir. Dünyada garip bırakanlar, ahirette garip olacaklardır! Allah-u Teâlâ, bu hadisin hürmetine bizleri kıyamet günü garip olan ve rahmetinden mahrum kalan zümreye dâhil eylemesin. Âmin

قَالَ رَسُولُ اللَّه صلى الله عليه و سلم Allah’ın Resulü (sav) şöyle buyurdu: سِتَّةُ اَشْيَاءَ Altı şey

هُنَّ غَرِيبَةٌ فِى سِتَّةِ مَوَاضِعَ onlar altı yerde gariptir… Evet, altı şey altı yerde gariptir. Şimdi bu altı şeyi ve garip oldukları yerleri öğrenelim:

اَلْمَسِجْدُ غَرِيبٌMescid gariptir فِيمَا بَيْنَ قَوْمٍ لاَ يُصَلُّونَ فِيهِ kendisinde namaz kılmayan kavmin arasında… Evet, bir mahalle halkı, mahallelerinde bulunan camiye girmez ve camilerini cemaatsiz bırakırlarsa, o cami o mahallede gariptir. Ve maalesef ülkemiz, böyle birçok garip camiye ev sahipliği yapmaktadır. Nice mahalle camileri vardır ki, içlerinde sadece birkaç kişi namaz kılmaktadır. Hatta ne acıdır ki bir kısmı cemaatsizlikten kapanma noktasına gelmiştir. Birkaç bin insanın yaşadığı mahallelerde, camilerde tek bir saf bile olmamakta ve camiler garip bırakılmaktadır. Ülkemiz, camisine sahip çıkmayan ve mescidini garip bırakan nice insanlarla doludur. Mescidlerinin kıymetini bilmeyen ve camilerini garip bırakan bu insanlar, elbette yarın mahşer günü garip kalacaklardır.

وَالْمُصَحَفُ غَرِيبٌ Ve mushaf gariptir فِى مَنْزِلِ قَوْمٍ لاَ يَقْرَؤُنَ فِيهِ kendisini okumayan kişilerin evinde… Evet, bir evde Kuran okunmuyorsa, mushaf o evde gariptir. O ev halkı mushaflarını garip bırakmışlardır. Peygamber Efendimizin (sav) Kuran Kerim’in okunmasıyla ilgili birçok hadis-i şerifleri vardır. Bu makamda bazı hadisleri naklederek, evlerindeki mushafları garip bırakanların ne derece büyük bir zararda olduklarını beyan buyurmak istiyoruz.

Ebu Zer (ra) rivayet etmiştir. Allah’ın Resulü (sav) şöyle dedi: “Kuran-ı Kerim okumaya ve Allah’ı zikretmeye özen göster. Çünkü bu amelin, senin göklerde anılmana sebeptir. Yeryüzünde de senin için hidayet nurudur.”

Hz. Enes (ra) rivayet etmiştir. Allah’ın Resulü (sav) şöyle dedi: “Kuran zenginliktir. Ondan başka zenginlik ve ondan sonra da fakirlik yoktur.”

Hz. İbn-i Abbas (ra) rivayet etmiştir. Allah’ın Resulü (sav) şöyle dedi: “Kalbinde Kuran’dan bir şey bulunmayan kimse virane eve benzer.”

Ebu Hureyre (ra) rivayet etmiştir. Allah’ın Resulü (sav) şöyle dedi: “Evlerinizi kabristan haline getirmeyiniz. Hangi evde Bakara suresi okunursa, şeytan o evden kaçar.”

Kuran-ı Kerim’i okumanın fazileti ile ilgili hadisler oldukça büyük bir yekün teşkil eder. Bizler bu meseleyi hadis kitaplarının ilgili bölümüne havale ediyor ve evlerindeki mushafları garip bırakanları, mushaflarıyla barışmaya davet ediyoruz.

وَالْقُرْآنُ غَرِيبٌ Ve Kuran gariptir فِى جَوْفِ الْفَاسِقِ fasık kişinin kalbinde… Evet, fasık ve günahkâr bir kimsenin kalbindeki Kuran gariptir. Bir kimse, Kuran-ı Kerim’i ezberlemesine rağmen günah işliyor ve sefahate dalıyorsa, o kişi kalbindeki Kuran’ı garip bırakmış demektir. Ne acayiptir ki, o kişi Kuran’ı ezberleme devletine ulaşmış; ama o Kuran, günahlarıyla arasına girememiştir. Allah-u Teâlâ ona kelamını ezberleme şerefini vermiş, o ise bu nimete karşı takva ile şükür edeceğine, günahlara dalmakla mukabelede bulunmuş ve neticede kalbindeki Kuran’ı garip bırakmıştır.  Allah-u Teâlâ, böyle olmaktan cümlemizi muhafaza etsin.

وَالْمَرْأَةُ الْمُسْلِمَةُ الصَّالِحَتُ  غَرِيبَةٌ Ve Müslüman ve salih bir kadın gariptir… Nerede gariptir? الْخُلُقِ فِى يَدِ رَجُلٍ ظَالِمٍ سَيِّئِ  zalim ve kötü huylu bir erkeğin elinde… Müslüman ve salih bir kadın, zalim ve kötü huylu bir erkeğin elinde garip olduğu gibi, bazen de bunun tam tersi olabilir. Hadis-i şerif buna da işaret ediyor ve diyor ki:  وَالرَّجُلُ الْمُسْلِمُ الصَّالِحُ  غَرِيبٌ  Müslüman ve salih bir erkek de gariptir فِى يَدِ امْرَأَةٍ رَدِيَّةٍ سَيِّئَةِ الْخُلُقِ söz dinlemeyen ve kötü huylu bir kadının elinde… Demek ister erkek olsun ister kadın, kimin eşi zalim ve kötü ahlaklı ise, işte o kişi gariptir. Ve maalesef İslam’dan nasibi olmayan ve İslam ahlakını takınmayan evler, böyle nice gariplerle doludur. Erkekler eşlerine karşı zalim ve kötü huylu; kadınlar ise eşlerine karşı geçimsiz ve söz dinlemez… Cennetin bir bahçesi olan aile hayatı, neredeyse cehennem ateşine dönmüş. 

وَ الْعَالِمُ غَرِيبٌ Ve âlim gariptir بَيْنَ قَوْمٍ لاَ يَسْمَعُونَ اِلَيْهِ kendisini dinlemeyen bir kavmin arasında… Evet, sözü dinlenmeyen âlim de bu garipler kervanına dâhildir.  Sözü dinlenmeyen ve kendisine kıymet verilmeyen âlim… Hâlbuki âlimler yıldızlar gibidir, onlar ile doğru yol bulunur. Ama maalesef bazı zamanlarda onların kıymeti bilinmemekte ve nasihatlerine kulaklar tıkanmaktadır. Herhalde bu zaman, âlimlerin dinlenmediği en şiddetli zamandır.

اللَّهِ صلى الله عليه و سلم ثُمَّ قَالَ رَسُولُ Sonra Allah’ın Resulü (sav) şöyle buyurdu:

اِنَّ اللَّهَ تَعَالَى Muhakkak ki Allah-u Teâlâ لاَ يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ onları garip bırakanlara kıyamet gününde bakmazنَظَرَ الرَّحْمَةِ  rahmet nazarıyla…İşte bu büyük bir tehdittir. Allah-u Teâlâ, mescidini garip bırakan topluluğa, evindeki mushafı garip bırakan ev halkına, kalbindeki Kuran’ı garip bırakan fasığa, Müslüman ve salih bir kadını garip bırakan erkeğe, Müslüman ve salih olan bir erkeği garip bırakan kadına ve âlimi garip bırakan kavme kıyamet günü rahmet nazarıyla bakmayacaktır. Allah’ın rahmet nazarıyla bakmadığa bir kula ise kim yardım edebilir ve o kişiyi azaptan kim kurtarabilir? Allah’ın rahmetinden mahrum olmak, bu ne büyük bir cezadır! Zira rahmetten mahrum olan, rahmetin bir tecelligâhı olan cennetin kokusunu bile duyamayacaktır. İşte bu, büyük bir hüsrandır!

Dilerseniz hadis-i şerifimizi şöyle bir dua ile toparlayalım: Ya Rabbi! Sen bizleri, mescidlerini garip bırakanlardan eyleme, bizleri mescidlerin kuşu eyle. Ya Rabbi! Sen bizleri, Kuran okumayarak evindeki mushafı garip bırakanlardan eyleme. Bizlerin kalbinde Kuran okumaya karşı bir şevk ve aşk yarat. Ya Rabbi! Sen bizleri, işlediği günahlar sebebiyle kalbindeki Kuran’ı garip bırakan zümreye dâhil eyleme. Kalbimizdeki Kuran’ı takva ile muhafaza edenlerden eyle. Ya Rabbi! Sen bizleri, eşine zulmederek ve ona kötü davranarak eşini garip bırakanlardan eyleme. Eşlerimize karşı kalbimize şefkati ve muhabbeti ilka eyle. Ve Ya rabbi! Sen bizi, âlimleri garip bırakanlardan da eyleme. Âlimlere karşı bir hürmeti ve muhabbeti kalbimizde halk eyle. Âmin.

(İLME DAVET)

Sabah Gazetesi

Retina, görmemizi sağlayan hücrelerin bulunduğu göz tabakasıdır. Kuran’ın indirildiği dönemde görme işlevini sağlayan bu tabaka bilinmiyordu ve retina kelimesi de kullanılan bir terim değildi. Ancak Kuran’da “Retina” kelimesini oluşturan harfler, tek bir ayette -Fatır Suresi’nin 8. ayetinde- yan yana gelmektedir. Üstelik bu ayette “görmekten” ve “göstermekten” bahsedilmektedir; dolayısıyla retinaya işaret olması kuvvetle muhtemeldir. (En doğrusunu Allah bilir.)

Kötü ameli kendisine süslü gösterilip de onu güzel gören kimse (güzeli güzel, çirkini çirkin gören kimse gibi midir?) Şüphesiz Allah, dilediğini saptırır, dilediğini hidayete erdirir… (Fatır Suresi, 8)

* Arapça sessiz harflerden oluşan bir alfabedir. Elif harfi Arapça’daki kelimelerin okunuşuna etki etmek suretiyle kullanılır.

Görmeyi sağlayan retina kelimesinin geçtiği bu ayette, “görmek” anlamına gelen Arapça “raa” fiilinden bahsedilmektedir. Sonraki ayetlere bakıldığında, aynı surenin 19. ayetinde “Kör ve gören bir olmaz” cümlesi geçmektedir. Bilindiği gibi retina hasarları kalıcı körlüğe neden olmaktadır. Sonraki 20. ayette ise“Karanlıklarla aydınlık bir olmaz” ifadesi geçmektedir ki; bu anlatım retinanın ışığa duyarlı hücrelerden oluşması bakımından çok manidardır. Bu saydığımız ayetlerdeki görmeyle ilgili ifadeler tüm Kuran’da çok nadir geçmektedir. Dolayısıyla “retina” kelimesinin binlerce ayetin arasında, sadece bu ayetlerle birarada denk gelmesi, Allah’ın Kuran’daki mucizelerinden biridir.

Fukahanın çoğuna göre, vakti girince zekâtı hemen vermek vacibdir; geciktiren günahkâr olur. Ancak sarfedilecek yerleri bulun­madığından veya hastalık ve benzeri bir özürden dolayı geciktiril­mesinde bir sakınca yoktur. Sahih olan da budur.1

Üzerinde bir ya da birden fazla yıl öncesine ait zekât borcu bulunan kim­se, içinde bulunduğu sene sonunda elindeki para ya da ticaret ma­lından, önce borçlu bulunduğu zekâtı çıkarıp verir. Sonra geriye ka­lan kısmın nisaba erişip erişmediğine bakar, erişirse o senenin zeka­tını çıkarıp verir, erişmezse vermez. O halde geçen yıllardan öden­medik kalan zekât da borç kapsamına girer ve ona göre hüküm ta­şır.2

Zekatın verilme oranı kırkta birdir. Geçmiş dönemlerde zekata tabi olan mallarını hesaplayıp her yılın ayrı ayrı zekatını verir.

Kaynaklar:

1. Fetâvâ-yi Hindiyye – El-Muhit,  Serahsî. 
2. Tatarhaniyye – Fetâvâ-yi Hindiyye. 

(Celal Yıldırım, Kanaklarıyla İslam Fıkhı, Uysal Kitabevi)

“Sakal meselesi ise: Bu bir sünnettir, hocalara mahsus değil. Bu millette yüzde doksan sakalsız olanların içinde küçükten beri sakalsız bulundum. Bu yirmi senedir bana resmi hücumlarda bazı arkadaşlarımın sakallarını kestirmeleriyle, benim sakal bırakmadığım, bir hikmet, bir inayet-i İlahiye olduğunu ispat etti. Eğer sakal olsaydı, tıraş edilseydi, Risale-i Nur’a büyük bir zarardı. Çünkü ölecektim, dayanamayacaktım.”
“Bazı alimler “Sakalı tıraş etmek caiz değildir” demişler. Muradları, sakalı bıraktıktan sonra tıraş etmek haramdır, demektir. Yoksa hiç bırakmayan, bir sünneti terk etmiş olur. Fakat bu zamanda, dehşetli pek çok günah-ı kebireden çekinmek için, bu terk-i sünnete mukabil, Risale-i Nur’un irşadıyla, yirmi sene haps-i münferit hükmünde işkenceli bir hayat geçirdik; inşaallah o sünnetin terkine bir kefarettir.

Kaynaklar:Sorularla Risale

Güneş kainata bu kadar fayda sağlarken bunun yanı sıra çürümeye yüz tutmuş şeylere vurunca kokutur. Senin adın anılınca kalbi, yüreği kötü kokan varsa bilsin ki yüreği çürümeye yüz tutmuş et parçasından farklı değildir. Bu yürek halinden sonra zahirde zebercetlerle de süslü olsa kişi batında sinesinde ki bu ekşi tadı örtemeyecektir. Ve insanda tıpkı bir meyve gibi iki defa ekşir.İlk ekşime olgunlaşmaya başlama evresinin getirdiği durumdur, yer yer lezzet dahi katabilir ama ikinci ekşime çürümenin alametidir kokusuna dahi tahammül yoktur!

Baksanıza vicdanlarınıza bu kadar taze bir sevgi daha var mı? On dört asır önce ne kadar taze ise on dört asır sonra da hala aynı tazelikte.

Bir hakikat dostu şöyle paylaşıyor sevgiliye hasretini “gözümde hep Senin hayalin, kokuda sen, duyuda sen, hasrette sen , vuslatta sen, uykumda sen, seyrimde sen; sen nerede benden gayb (gizli , görünmeyen ) olacaksın ki ?

Ya biz ne adım atabildik ki sana varmaya, bu ne vefasızlık bizimkisi! Yoksa anlayınca çok mu geç olacak hakikatı acep…

Mehmet
YILDIZ